Yazmanın Verdiği İnanılmaz Huzur

Merhabalar!

Kendimi bildim bileli okumayı severdim.Ama büyüdükçe sadece okumanın yetmediğini farkettim.Bana yeni şeyler lazımdı.Başım sıkıştığında tıpkı bir dost gibi,bana sırdaşlık yapacak bir şeyler…Elime aldığım kalem meğerse o dostlukmuş.Yazmak ise sonsuz bir dostluk…Önceleri günlük yazardım.Bilirsiniz .çocukken yaşadığımız minik ama,tatlı heyecanlarımızı yazdığımız,tüylü,sevimli defterler olurdu ya.Bende o şekilde yazmaya başladım.Zamanla değişen şey,sadece sevimli defterlerin,yerini her yere bırakması oldu. Hepimiz bir iki satır’da olsa,günlük tutmuşuzdur.Belki okul sıralarında sıkıcı bir ders esnasında,belki sıkıcı bir toplantıda…

Ardından bana günlük yetmemeye başladı.Sürekli kitap okumanın da verdiği heyecanla ufak bir hikaye denemesi yaptım.Hala sakladığım bu hikayenin ardından bir kaç şiir ve anı denemesi de geldi.Her biri benim için bir altın değerinde olan bu yazılar,benim her şeyim.

Bir gün yazar olmayı hiç şüphesiz çok istiyorum.Bu isteğimin gerçekleşmesi için de var gücümle çalışacağım.Bu blog da ise sizlerle okuduğum kitaplar’dan notlar,kendi yazılarım ve Dünya’ya ait fikirlerimi paylaşacağım.Tekrar görüşmek üzere.Mutlu Ve Harflerle kalın! 🙂

Reklamlar

Merhaba dünya!

Bu ilk gönderiniz. Değiştirmek veya silmek için Düzenle’ye tıklayın veya yeni bir gönderi başlatın. İsterseniz, bu gönderide okuyuculara bu bloga neden başladığınızı ve ne yapmayı planladığınızı belirtin.

Blogunuzu güle güle kullanın!